Hersenletsel is vaak onzichtbaar, maar de gevolgen kunnen allesbepalend zijn. Niet alleen fysiek, maar ook sociaal.

Veel mensen die hiermee leven, voelen zich buiten de maatschappij geplaatst. Alsof er een grens is ontstaan tussen henzelf en de wereld om hen heen. Een grens die anderen niet altijd zien, maar die er wél is.

 

Dit abstracte en figuratieve schilderij heb ik gemaakt naar aanleiding van mijn eigen ervaring met Niet Aangeboren Hersenletsel (#nah), met één klap is alles veranderd. (Het abstracte, de chaos)

 

Het gezicht in dit werk (bewust figuratief) lijkt gevangen in een begrenzing, ingekaderd. De blik zegt misschien wel meer dan woorden: een verstilling tussen toen en nu.

Het weerspiegelt het gevoel dat velen ervaren: een wereld die doordraait, terwijl zij zoeken naar verbinding, rust of richting.

 

De onzichtbare gevolgen van NAH worden vaak onderschat. Onder andere vermoeidheid (intense hersenmoeheid), overprikkeling, moeite met concentratie, vergeetachtigheid en oogproblemen. Het zijn uitdagingen die niet zichtbaar zijn, maar dagelijks een grote invloed kunnen hebben op iemands leven.

 

Toch zoeken velen, ondanks deze beperkingen, opnieuw naar zingeving of naar nieuwe manieren van een betekenisvol leven. Er ontstaat vaak een andere, soms noodgedwongen, vorm van kracht. Niet door te herstellen wat was, maar door te bouwen aan wat wél mogelijk is.

 

Met kunst wil ik Niet Aangeboren Hersenletsel bespreekbaar en zichtbaar maken. Niet alleen vanuit mijn eigen ervaring, maar ook die van anderen die zich niet altijd begrepen en gehoord voelen.

Vaak is het leven in een fractie van een seconde veranderd en dat brengt zeker ook een mentaal rouwproces met zich mee.

 

Bewustwording begint bij zien en (h)erkennen!

Afbeelding schilderij ©️Annuska

Acryl 50×70 op linnen