Wintervuur

(omdat de herfst al voorbij is 🙂

 

Omhoogkijkend zonder woorden, daar waar de wereld onderdoor gaat.

Een tijdloos beeld waarin de kale takken als stille getuigen naar de hemel reiken, een weg die gloeit van warmte en beweging.

Op zoek naar licht, naar adem, naar verbinding.

Loslaten van wat geweest is en even alleen de schoonheid zien.

Je ziet geen bladeren, toch is hun aanwezigheid voelbaar.

Er is geen wind, en toch lijkt het geheel te bewegen.

 

Kijk gerust even mee omhoog… gewoon heel even.

De rest van de wereld draait toch wel door

 

En oh ja, ergens hierboven (in het schilderij) kijkt er nog iemand stiekem op ons neer…

 

Olieverf 70×90 • Linnen

© Annuska