Nooit had ik eerder kunnen weten wat het is om een hersenaandoening te hebben, nu leef ik er al ruim 7,5 jaar mee. 
In het begin was ik een heel duidelijk slachtoffer van een motorongeluk. Maar na het lichamelijke ‘uiterlijke’ herstel van ruim 1,5 jaar bleven de heftige niet zichtbare beperkingen over. 
Mijn omgeving was vooral blij dat ik zo goed lichamelijk herstelde. “Wat goed dat je alweer zoveel kan”, “Je ziet er goed uit” en “ik zie je weer steeds meer buiten”. 
En voordat je het weet ziet iedereen je weer als volledig opgeknapt en goed hersteld.

 

Maar zo is en voelt het helaas niet, de rest is grotendeels onzichtbaar. De verschrikkelijke hersenmoeidheid en de beperkte energie. En zo ervaar ik ook de dagelijkse visuele problemen en het ziek zijn van zintuigelijke prikkels die op een gegeven moment veranderingen in de spiergroepen aansturen (spraak, lopen, ziek voelen, problemen bij cognitieve belastbaarheid. etc.) 
Meestal ben ik dan al buiten het zicht van anderen. Dit omdat ik het ondertussen voel aankomen, weet wat ik aankan, mij erop kan voorbereiden en mij dan al heb afgezonderd. Op een dag blijven er meestal een aantal uren in redelijke goede energie over waar ik positief gebruik van maak. Dan is er eerst weer volledige rust nodig om verder te kunnen.

 

Toch ben ik de trotse eigenaar van een Niet Aangeboren Hersenletsel (#NAH). 

Trots omdat ik het overleeft heb, mijn passie in mijn eigen onderneming weer heb kunnen oppakken en ik besef dat dit best uitzonderlijk is. Ik begrijp nu ook wat een hersenaandoening voor iemand kan betekenen, hoe het kan voelen en wat het met iemand en zijn omgeving kan doen. Het is niet terug te draaien, wel is er een positieve groei mogelijk. Kan het nu positief voor mijzelf en een ander inzetten. Weet welke balans en overlevingskracht eraan kan hangen om jezelf weer enigszins in de maatschappij en sociaal te verbinden. Maar vooral trots dat ik er een nog bewuster mens van geworden ben, niets is meer vanzelfsprekend! 

 

Het is bijna niet uit te leggen en is er meer (h)erkenning, begrip en onderzoek nodig. 

Het leven met hersenletsel heeft letterlijk een 2.0 gebruiksaanwijzing nodig om de balans zo goed mogelijk te houden.

 

Een hersenaandoening zet het leven en dat van evt naasten compleet op z’n kop. 

Al meer dan 4 miljoen (!!!) nederlanders hebben een hersenaandoening.

En als we niets doen, worden dat er steeds meer. Ook jou kan dit overkomen, de wens: Gezonde hersenen voor iedereen. 

 

Pentekening @Annuska